La marsellaise? Non, merci!

Coma beleu tuchi san, lo sande 11 de mai 2002 a París a lo Stade de France i a agut la finala de la Copa de França de Balon entre Lhi Còrs de Bastia e lhi Breton de Lorient.

Sal pus bòn, al moment de l’execucion de La Marceillaise, lo monde a tacat a sublar e lo president de la Republica Jacques Chirac, present a l’encòntre, s’es levat e se n’es anat per un moment.

Lhi jornals en Itàlia n’an just parlat na brisa, mas en França tot aquò a fach un bèl batibulh.

Que n’an pensat en Occitania? Repòrto dui o tres judici.

Aquò que s’es passat se pòl comprene se pensem que Chirac dins son premier mandat presidencial s’es opongut

a la signatura e ratificacion del Parlament Francés de la Carta Europea des Lengas Regionalas e Minorizaas

a lhi acòrds de Matignon sus la Còrsa que polion donar la patz civila dins aquel territòri

Lhi Bretons e Còrs son venguts pacificament per navisar a la mai auta autoritat de l’Estat que, après sa reelecion, reston e van resolvuts lhi problems polítics, econòmics e culturals liats a la decentralizacion de la República francesa.

Chirac fai sovent de biei descors sus la cultura e lo drech des culturas a se defender per pas despareisser. Al defend lo drech des culturas de l’Africa mas defend pas lhi drechs di pòples de França.

Pareis que Chirac e la policia preveiesson já tot çò qu’es arribat perquè, dins de rescontres abo rapresentats Bretons e Còrs, al a refusat de far sonar los imnes breton e còrs ensem a La Marceillaise.

Polia èsser una bòna ocasion per demostrar que la França es verament lo país di drechs de lhi òme e poleria s’enchaminar vers la democracia linguística.

Qualqu’un prevei de consequencias al fach arribat subretot a l’ocasion des partias de Rugby, que se sa, es un espòrt mai que mai occitan e basc.

Dario Anghilante

OUSITANIO VIVO - Anado XXIX - n° 05- mai 2002 - N° 267