VAL MAIRO

Se Chanto, lo novel local d'Estròp

Siem a Estròp, un país sul la via principala de la val Maira, un país pas gròs mas singular, val a dir que ici i a un Collège per las mainass que van a l'escòla mesana, una maison de repòs per lhi ancians , la pòsta, la comuna un bordel de monuments enteressants e de locals, onte un se pòl fermar a minjar o a beure, a minjar pas basta que sia mas pòl sierner entre un auberge rafinat abo de menús particolars, al Sarvanòt, o perqué non, pensatz, un menú vegetarian a totas oras a l'Ortica, mas pòl decò decidar de passar la jornaa o la serada al bar-birreria Se Chanto. Es pròpi al Se Chanto que encuei nos fermem per sauber quarquaren de mai sus aqueste novel bar. Drant tot çò que nos esmaravelha es l'age di proprietaris, un filh e una filha, fraire e sòrre, 19 ans l'un, 22 l'autra, lhi morres da mainaas un bèl sorris e tanto entusiasme. Andrea e Paola, aquesti lhi lor noms, sun dui joves de Draunier, qu'an decidat de far una vita un pauc alternativa, en val Maira; avion já l'idéa de pilhar un bar, pensavon a Draunier, après quora s'es presentaa aquesta ocasion i an ren pensat dui bòts: Estròp. Nos di Andrea: "Ai ren agut de dubits, mi siu tròp liat a la val Maira e veio ren l'ora de poder far quarquaren en valada, donc denant a aquesta possibilitat siu estat subit segur!" Íntres aquí dins, te tròbes dins un local particolar, un pauc modern e un pauc antic, abo lo bancon estil birreria, un videòjuguet, mas decò un vielh fogal de pèira qu'eschauda tot lo local, de pichòts descs e un'autra sala tota al solelh d'enete veies lo flum, la montanha, lhi cerves e lhi chamos que venon a beure. Dins aquesta sala fai da padrona la bandiera occitana, ilai pendua al mur; demandem alora a Andrea perquè lo nom Se Chanto e aquesta bandiera, çò que vòlon dir per el. "Mas es simple, siem en Occitània, donc la bandiera es naturala e lo nom, bhè, mi me plai chantar e ai pensat que Se Chanto polia esser lo nom mai adapt a mi e a l'Occitània! Mi siu ren bòn a parlar occitan, decò se lo compreno tot, pòl esser qu'ici aie la possibilitat de l'aprener!" Aquesti dui joves an gròssas iéas, de aranjar una sala aüra ren adobraa per donar la possibilitat a la gent que vai en montanha de se fermar a far pic-nic se la fai maritemps, per organizar de cors a l'uvern, de seradas musicalas, mas sobretot an l'idéa que sensa l'union, sensa la colaboracion abo lhi autri esercents de la valada son tuchi destinats a murir. Andrea me di que començon a aver de rapòrts bonissims abo aquilhi que an lhi auberges a Estròp e dins d'autri país de la valada, sobretot abo lhi joves que an vuelha de bastir quarquaren de diferent. Dins lo temps que siem aqui, i a quatre o cinq ancians de la maison de ripòs que juegon a las cartas e demandem a Giovanni, un d'aquesti que ven tuchi lhi jorns, que vòl dir per el aqueste Se Chanto; nos respònd dins na maniera que soleta fai la publicitat al bar: "Per nosautri es la causa mai bèla que nos polia arribar, venem ici passem lo temps, avem la possibilitat de veire un pauc de gent, un pauc de moviment, mas sobretot avem la possibilitat de nos trobar abo de gent de na disponibilitat que es pas simple trobar, sobretot dins lhi joves, una disponibilitat que te fai sentir a ta maison, que te gena ren!". Donc perdetz pas l'ocasion de passar al Se Chanto, quora voletz, perqué chal dir que Andrea e Paola son totjorn a vòstra disposicion!

Gianna Bianco

OUSITANIO VIVO - Anado XXVIII - n° 4 - abril 2001 - N° 255