VAL GRANA

SPIRITO DI VINO - SPIRITO DIVINO

En arribant a Bernes dins la bassa Val Grana, l'uelh me chei1 sus 'na targa dins una corniç en fèrre batut: "Locanda occitana SPIRITO DI VINO".

A cent metre un vielh porton e, aramba, un pichòt uis per lo passatge a pès, me fan pensar a una nòbla residencia de senhoris. "La sarè aquí?". M'esguincho al mes de lo vert d'àrbols que paren la vista tot a l'entorn de la proprietat. 'Na vielha maison, 'na brisa dins l'estil de una residencia senhorila de la nòstra campanha, 'na brisa abo lo gaubi d'un mas de la Provença. "E ben, ren mal!" M'arzigo a intrar. Una bèla maison verament: ben tengua, embauchaa a color jaun-gris, 'na gròssa pantaliera abo de pilias en mons plens, lhi trau de bòsc, de lònjas taulas de sot la pantaliera, lindals2 de peira, sobre ussiers de bòsc, cubert a cops vielhs. Coma me dis sempre ma maire "lhi senhoris son pas d' babis!" Vau plan planet per paur qu'esponchen tres o quatre chans enrabiats. Salh al pòst3 un òme sus lhi quarant'ans, ren tant grand, un morre ben colorit. "Bon dí, venetz pura". Era Gianfranco Vietto e la Locanda occitana Spirito di vino era pròpi aquí. Per aüra es mac dubèrta lo Venre, Sande e Diamenja sera, donen da minjar e s'un vòl, da durmir.

Dreire la "vielha" maison, da 'na contruccion ex magasin-garage es salhit4 lo restorant-bar. A Gianfranco lhi agrada pas tròp lo sonar5 restaurant, per ele "es na granda sala per se trobar a minjar, beure, chantar e balar". L'ambient es luminós e chaud, de biei tauls (coma'aqueli da òste d'un bòt), lo bancon dal bar en peira e de sobre, un autre planchat abo tauls e careias. Manca pas una bèla carta d'Occitania encadraa. Ensoma, un ambient agradiu6.

"Gianfranco, perquè Spirito di vino?"

"Volio montar un local ente s'istesse ben, minjar de còsas simplas e sanas: bòn salam a las erbetas, fromatge, anchoas al verd, banha chauda, charn a la brasa, beure de bòn vin dal nòstre: docet, barbera, freisa … Poler chantar 'na chançon e magara n'en balar doas. Ensoma, coma dins la festa dal país, star ensem a la nòstra meniera. A lo començament fasio anar un baron de bira, per la mòda de la bireria, aüra me demanden sobretot lo vin, d'aquel bòn e genic, sensa esagerar ental pretz; basta lo cerchar e de vin bòn se n'en tròba sensa 'strocinar la gent".

"As ajuat sus l'equivalent "di vino" e "divino"?

"Ma ideia era pròpi lo vin, mas se quarqu'un pensa que aicí se ista abo n'espirit divin, siu pas mal content".

"Que clientela as?"

"De gent basta que sie, mas sobretot de comitivas. Aicí viren ben fins a cent personas. Devem valorizar lhi nòstri posts e la nòstra maniera de far festa, veu que bèla lhi jove taquen a l'apretziar. Es clar a tuchi que sobretot lh'estrangiers, tedesc, frances, olandes, cerchen quarcòsa de difrent e autentic, nosautri l'avem e aquí es la nòstra fòrça. Avem pas damanca de copiar da d'autri, avem tot çò que chal7 per acontentar lo turista exigent".

"'Na darriera causa: perché locanda occitana?"

"Be, d'en prumier siem dins las valadas occitanas, après mi siu ennamorat de lo Midi frances, donc de l'Occitània, es 'na tèrra qu'ai ental còr. Quora ai sabut que lo GAL "Terre d'òc" (Val Maira-Grana-Estura) ajuava economicament per montar de locandas occitanas, ai pas agut de dubit, ai tacat, l'ai facha e siu ben content"

Dario Anghilante

1 cade
2 davanzali
3 esce invece
4 uscito
5 chiamarlo
6 piacevole
7 tutto quel che necessita

OUSITANIO VIVO - Anado XXVIII - n° 2 - febrier 2001 - N° 253