MISS "CINEMA" 2000 PARLO OUSITAN

Elisa Isoardi, 18 ann, estudenteso de Carai, à ganhà aquest'ann la faiso de "Miss Cinema". O.V. es anà la counouise.

Elisa, cali soun istà i moument mai empourtant de ta vito fin auro?

L'ann pasà siou anà a Roumo, 'l ei istà na groso provo de courage. Apres ai partesipà per cas a lou councours de Miss Italio. Es anà ben, perquè me tendiou nin de ganhà tan parei, pensavou de fa-me i os e prou. 'L es anà mai que ben: ai ganhà la faiso de "Miss Cinema", uno di faise pu emportante.

Coumo founsiounoun aquesti councours?

Aquelo que ganho es Miss Italio, ma apres i à d'aouti councours, pousà da i sponsor: "Miss Cinema", Miss Eleganso, Miss Sourire e encà d'aouti...

Coumo es lou mounde d'i councours, vist dal dedin?

Pei nin dì gaire, perquè ai nin vist prou. L'ambient se pol paragounar a la vito nourmal: i à persoune e persoune, l'empourtant es troubar aquele juste. Decò din lou mound nourmal poloun ajua-te ou frega-te. Deves fà atensioun.

Dran d'aqueste councours coumo se pasavo la tio vito?

Normal al masim: istavou isì a Carai, ma erou en coulege a Savian. Couro ai tacà la 4° geometro me siou meirà a Roumo, per estudiar teatre.

As jo resità en teatre?

Dui espetacle a Roumo: un de Lope de Vega, l'aoute l'"Otello" de Shakespeare. Mi fazìou Desdemona. A febrie venarei decò a Couni per resitar na coumèdio, "Visite di condoglianza".

Que es per tu la val Grano?

Per mi vol dir en baroun de coze. Couro i me chamen d'entè siou diou sempre: sìou de Carai ma ai sempre vivù al Bourgat. Lou Bourgat per mi es la mio enfànsio, miou parsè que adouravou. Ilamoun ai pasà i prim ann de mio vito, i prim amis, i prime demoure. Es miou pais. E couro siou a Roumo minca tan me manquen i mie mountanhe, noste paezage... es unic! Couro retournou da Roumo vau sempre al Borgat e virou per i mie mountanhe, perquè i sentou propi mie, i siou propi afesiounà.

E l'ousitan dal Bourgat l'as emparà da...

Da miou pàire: quiel me preicavo sempre a nosto modo, e me fazio decò respounde. Apres i eroun i minà dal post, que preicaven mac ousitan... Uro siou en paou foro alenament...

Counouises la questioun ousitano?

Abastanso. Siou d'acordi tzoubre tout de mantene la lengo. Es na cozo empourtanto. I ourigini, i tradisioun vento pa perdìie. Ent'aqueste mound, din lou 2001, es trop fachil lisar anar aqueste coze. Apres la nosto lengo d'oc es uno di lengue pi vièie. Counouisou decò ben la novo mùzico ousitano, perquè Sergio Berardo ero miou magistre de mùzico. Me piazario pourtar nosto mùzico decò a Roumo.

Coumo se poularioun rezolve secount tu i proublemo ecounomic e sousial de nostes valades?

Anavou souvent a la meiro de miou pàire, 'tzoubre i Damian. Veìou aquele caze dezabità, ero trist. Na cozo que se poulario far 'l ei utilizar la televizioun, lou "mezzo" de coumunicasioun pu poutent. Preicar d'aquesti proublemo, fàie counoùise. Ma per repourtar la gent vento dounar en travai, e lou travai meno vers i vile pu gruese. Din touto l'estorio se vei aquesto tendenso: entè se mèiro lou travai se mèiro decò la gent. 'L ei nin fachil crear de post de travai en mountanho.

E couro sìes a Roumo so que te portes de ta valado?

Lou record. Couro beicou da la fenestro e veou caze, caze e caze. Per carità: Roumo es na vilo belisimo, meraviouzo. Però me manquen i mountanhe entè siou creisuo. Ma decò mi ai degù sègue lou travai.

Coumo vèies tiou avenir?

Siou encà jouve per progeta-lou ent'i minim particoular. La faiso que ai ganhà coumporto 'n ann de countrat de travai. Dran tout deou 'sfruchar aquest'ann, toute i porte duberte que ai. Apres se la vai nin ent'al "cinema" la fai pa nin, istou din lou teatre e 'stùdiou coumo ai sempre fach.

Ma tiou suenh cal es?

Vene atris, de "cinema" e de teatre.

Penses pa que per te diferensiar da lou gran numre de persounes que serchoun de vene foro ent'al mounde de l'espetacle poularìes valourizar aquestes tìes reis ousitanes?

M'as dounà n'ideo. Vento mac capir coumo...

I à lou presedent de Dominique Boschero, na soubrebelo atris, ben couneisuo din i ann '60 e '70, que a na miro de sa cariero i es retournà vioure al siou pàis, Fràise en val Varacho.

Purtrop lou brut d'aqueste mounde es que se vives ilai, alouro sìes 24 oure sus 24 sircoundà da gent que fai tiou identic travai, sies pi ativo, as en baroun d'oupourtunità. Se te meires, bele de gaire, as perdù. Es na questioun de countat, de cazoualità, de ese al post just al moument just...

Vos encà dir carcaren ai letour de O.V.?

Siou countento d'aquesto entervisto. Mi me sentou part vivo de l'Ousitànio...

Esperen que 'n journ poles resitar de film en ousitan.

Sario trop bel!

Fach da Diego Anghilante

 

 


OUSITANIO VIVO - Anado XXVII - n° 11- 18 de dezember 2000 - N° 251